zondag, december 04, 2022 -
Barneveld, NL
1°C

‘Een bijzonder afscheid’

Barneveldse zussen blikken terug op overlijden vader

Na intensieve jaren van mantelzorg moesten Barnevelders Evelyn Boltendal en Jacoline Hendriks hun vader loslaten. ‘De periode van afscheid was verdrietig, maar tegelijkertijd ook heel bijzonder.’ 

Op 27 februari 2021 kwam er na maanden van afnemende krachten een eind aan het leven van de 84-jarige Jan Bartelink. Een betrokken familieman, vader van vier dochters en opa en overgrootopa. Een man ook die veel kracht putte uit z’n geloof. 

Mantelzorgers 

Jan woonde het grootste deel van z’n leven in Enschede, waar hij als calculator bij een drukkerij werkte. Op zijn 60e ging hij vervroegd met pensioen. Er volgden mooie jaren, waarin hij veel tijd in de natuur doorbracht. Op oudere leeftijd begon Jan echter te tobben met zijn gezondheid. Hij kreeg de ziekte van Parkinson. Evelyn: ‘Mijn moeder heeft hem jarenlang thuis verzorgd, maar op een gegeven moment ging het echt niet meer. Daarom zijn ze in 2017 naar Barneveld verhuisd, dichter bij hun kinderen. We zijn als vier zussen met onze moeder tot het laatste moment mantelzorger geweest. Het was letterlijk tot de dood ons scheidt.’ 

Koehoorn Begrafenisverzorging
En toen moest er plotseling van alles worden geregeld. Jacoline: ‘Gelukkig kwam Jan Langerak van Koehoorn Begrafenisverzorging nog diezelfde nacht naar ons toe. Vanaf het eerste contact bemerkten we zijn grote betrokkenheid in de gesprekken. Jan dacht op een rustige en zorgvuldige manier met ons mee.’ Er volgden ‘vijf bijzondere dagen’, vertelt Evelyn. ‘Onze vader lag thuis opgebaard en er was alle tijd om samen mooie herinneringen op te halen en steun te zoeken bij elkaar. We hebben het zeer gewaardeerd dat er ook in ons verdriet verbondenheid en troost was door het evangelie van Jezus Christus. Heel bijzonder om samen met de begrafenisverzorger te kunnen praten over de rijkdom van het christelijk geloof.’ 

Afscheid 

Op 5 maart was de afscheidsdienst. Jacoline: ‘Jan had alles tot in de puntjes geregeld, zowel in de kerk als op de begraafplaats. Hierdoor hebben we in alle rust tijd gekregen voor een mooi en waardig afscheid.’ Anderhalf jaar later is het gemis desondanks nog altijd groot. ‘We denken nog veel aan hem’, zegt Evelyn. Zus Jacoline knikt. ‘Maar het leven gaat door en we zijn blij dat het goed gaat met onze moeder van 86 jaar.’